amasrist "11 eylül 2013"

amasrist havuzu / direkli kaya / amasra

Giderken şehrin kaybolmuşluğun da
kendini kaybeder
binlerce yıl aşınır
kaybolan şehirler gibi dağlar,
...

Yalnızlığa mahkum sultan
Amasra'm diye ağlar.
  

M. Özkara

gezi "11 eylül 2013"

kızılay / ankara

Bir gara şehir Angara
Sokaklar gece soğuk olur
Çıkarsın caddelerine
Konur da başlar
Tunalıda dinlenir...
Kenedi de son bulursun
Islanır, gazlanırsın
Hasta olursun
Dinlenirsin
Takip edilir
Horlanırsın
Denize gider
Deniz den gelirsin
Deniz diye diye yürürsün
Umuda doğru
Güneşe doğru
Isınmak için direnirsin..
 
M. Özkara

sokak

küçük liman / amasra

İnsanlar çekilir
Boşalır sokaklar
Siluetler karışır
Işıklara
Gölgeler uzar gider
Gönüller
Boşalır yaşamlardan
Dolar yürekler
Hayvanlar
Yalnız binalar
Arkadaş olur
Sana

M. ÖZKARA

hüzünlenir

Hüzünlenir
Kara gözlerinde sabahın çiğleri
Yol bulur beyaz teninde
Damlayan göz yaşların

Hüzünlenir
Kaderinde boğulur
Kalbi boşalır
Umutlanır sevdiğin

M. ÖZKARA

sen

Sen
Benim karanlık gecelerimin sabahı
Sen
O sabahın parıldayan ışığı

onaon cafe / 2013 yazı

Gönlümdeki
Güneş
Sen
Yıllardır beklediğim
Sevdam
Sen
Kahkahalarımdaki neşe
Yüzümdeki gülücük
Sen
Göğsümü sıkıştıran
Kalp
Sen
Dost
Çevredeki düşman
Sen
Bana gelen en tatlı bela

M. ÖZKARA

Amasra içindeki adamları var iken Amasra'dır.

Süleyman ÇİL - Direkli Kaya

Bir zamanlar.

Çok değil 24 yıl kadar önce.

Bir abim bana Amasralılar neden? Bodruma. Yada güneyin o nefis tatil kasabalarına gitmeyip tatillerini Amasra da geçirdiklerini.

Daha doğrusu, kendisinin neden gitmediğini anlatmıştı. ...
Şimdilerde O'nu ya direklide görürsünüz. Yada evinde ziyaret ederseniz bulursunuz. "Yanınızda bir şişe kırmızı şarap" aman çok pahalı olmasın! Güzel olsun. Götürenin yüreği de güzel olsun. İçmesenizde yanınızda ikram olsun.
Şimdilerde ise "ben görmedim" ?? bir motor!
Gezer dururmuş.
Nefesini yetmediği yokuşları
Çıkar durur.
Gönül adamlarını
Hep O bulur.
Kadim dostu "Nazım Abi" çıktı ise evinden dahada kolay bulursunuz. Çünkü, orada bir büyük güruh. Pavuryalar, salyangozlar, midyeler pişirir ve paylaşırlar.
Gençler iki kelam ve iki goy goy yapmak için gelirler.
Meraklısı, "Ne olduğunu anlamak" için yanaşır koca güruha
Şener gelir şenlenir sofra.
Laksi gelir zenginleşir sofra.
Daha ne isimler. Ama onlar başka bir öykü. Onları sonra anlatıcam.
Yazın bir ay izin kullanıp, bir ay da mazeret izni "yazdırdımıydı" Amasralı.
"Ne Bodrumu, ne Marmarisi. Amasradan iyisi mi var be dünyada?" Deyip. Tatiline bakardı.
Eh o zamanlar başka.
Yaz oldumu şehir dışından. Yurt dışından. Her yerden gelirlerdi. Eş, dost, akrabalar. Eğlence başka bir yerde yoktu.
Çok eskiden: Sefa Park, Halikarnas ve Sev Kardeşim. "😀 Hatırlayanınız var mı?"
Betonarme kabinler? Rafet Abi(Allah Rahmet Eylesin)'nin çalıştırdığı zamanki Amasra plajı?
Daha sonraları Nur Pansiyon eğlencelerini nasıl bırakısınız? Helede garson Deniz Kudu ise. Özhan Abi birde "ikinci bahar" şarkısını patlatmışsa.
Nasıl bırakıp gidersiniz Amasrayı.
Demir Çelik Kampına gelen arkadaşlarınız. Birde kavga patladıysa deme Amasralının keyfine.
Hasan Abi (Allah Rahmet Eylesin) den çekirdekleri alıp bir mendirek, bir Kamp yürü dur. Sabah balıkçı kahvesinin önünde hala muhabbet eden Namı değer "Düpçek, Asiye Mustafa, Arap" son yudumum kavgasına girmiş ise.
Balığa giderken bunları akşam Cem Yılmazdan daha iyi hiciv edecek Meftun Abi rastlamışsa olaylara.
Gençlerin çok iyi hatırlayacağı Beden Altı disko'ya bedenden çok ses var diye atılan sürahi kafanıza düşmemiş ise.
Amasra yı bırakıp Bodruma da gitmez Amasralı. Hele Süleyman Abim hiç gitmez. 

Tayfun Erol (nur içinde yatsın)

O eminim şu anda bile Direkli de güneşin doğuşunu izlemeye gidenlere doğru yönü göstermek. İki de muhabbet etmek için bekliyordur.
Bodruma gitti ben gördüm. Oradaydım.
Nazım Abi ile beraber gördüydüm hüzünlü bir temmuz günüydü.
Tüm Amasralı Adam gibi Adamlara selam olsun.
Dedik ya Şehirler içindeki Adamlar ile yaşar diye. 

Tayfun Hocam da gitti.
Eh kalın sağlıcakla...

Mehmet ÖZKARA

gerçek

güneş ben'im

Patriça koyu-Cunda -2015

Uçsuz bucaksız bozkırların ötesinde,
Tepeden
Göğe kavuşmuş ağaçların hemen üstünden,...
Engin denizlerin ufkunda
Kayıp olanım.

Sonbahar soğuğunda koruyan,
Kuytuya sığınanı ısıtan,
Bahar sabahı çiğin içinde parıldayan'ım.
Şafağa,
Bozkıra,
Ufka,
Doğuya ve batıya adını koyan'ım
Isıtan,
Aydınlatan,
Hayata anlam katan,
Umut verenim.
Ben GÜNEŞ'im.

Mehmet ÖZKARA