BOŞLUK

Bartın Irmağı, 2020

Kıyısında yürümeyi çok seviyorum
Hemen kenarında denizin
Özgür martıların yuvaya dönüşleri
Güneşin doğduğu ufuklardan

Akşamın karanlığına yol alışı

İçimi ürperten poyraz

Ayaklarımı yerden kesen rüzgar

Kuzeyin güçlü dalgaları

Boca olur içime

Dindiremediğim açlığım

Sevgiye hasret

Boşalmış gönlüm

Sevdalarımı gömmek istediğim

İçine anılarımı çeken

Kara deliği geçmişin

Ardıma baktığımda sızan hafif ışık

Çekildiğim büyük fırtına

Ardında kalan toz duman

Derinlerde

Uçsuz bucaksız sonsuzluğum da

İçime akan şefkat

İyi niyetim

Saflığım

Var oluşumun sebebi

Güzel Anamın

Varlığıyla doldurduğu göğnüm.